Billijke vergoeding bij ontslag: wat rechters toekennen

Wanneer is er een billijke vergoeding?

De billijke vergoeding staat in artikel 7:680 BW: verzoekt de werknemer om een extra vergoeding en oordeelt de rechter dat de werkgever ernstig verwijtbaar heeft gehandeld, dan kan de rechter die vergoeding naast de transitievergoeding toewijzen. De wet geeft geen formule; de hoogte is aan de rechter, naar de omstandigheden van het geval.

Het verschil met de transitievergoeding zit dus op twee punten: daarvoor is geen verwijt nodig (die volgt uit dienstjaren en salaris), en bij de billijke vergoeding bepaalt het verwijt niet alleen of hij er komt, maar ook hoe hoog hij uitvalt. In onze telling van 1.559 zaken hieronder zie je wat rechters in vergelijkbare omstandigheden toekenden.

Waar het om gaat

De transitievergoeding is een rekensom: dienstjaren maal maandsalaris, met vaste formules. De billijke vergoeding is dat juist niet. Die komt er alleen als de werkgever het echt bont heeft gemaakt, en de hoogte bepaalt de rechter zelf — naar de omstandigheden van het geval.

Dat maakt hem onvoorspelbaar. In onze telling loopt hij van een paar honderd euro tot ver boven de ton. Wat de uitschieters gemeen hebben zie je hieronder.

Per soort zaak

Elke balk is de middelste helft van de zaken; het streepje is de middelste toekenning. De schaal is logaritmisch, want tussen de onderkant en de bovenkant zit een factor honderd.

Ontslag op staande voet levert het minst op

Dat verrast veel mensen. Een ontslag op staande voet dat geen stand houdt is een duidelijke misser van de werkgever, maar de rechter kijkt naar de gevolgen: de arbeidsovereenkomst wordt vaak alsnog ontbonden, en dan blijft de schade beperkt tot een paar maanden loon. De hoge bedragen zitten bij zaken waar de werknemer aantoonbaar veel langer schade lijdt — een verstoorde verhouding die de werkgever zelf veroorzaakte, of een ontslag tijdens ziekte.

Wat de hoogte opdrijft

Per uitspraak keken we welke omstandigheden de rechter noemt, en legden we de bedragen met en zonder die omstandigheid naast elkaar.

De sterkste factor is er één die de werkgever zelf in de hand had: geen serieuze poging tot herplaatsing. Zaken waarin de rechter dat vaststelt eindigen op vier keer het bedrag van zaken waarin dat niet speelt.

Je eigen situatie vergelijken

De cijfers hierboven zijn het gemiddelde over iedereen. In de wijzer kies je waar het bij jou om ging en vink je aan wat er speelde; je krijgt de bandbreedte voor die groep plus de uitspraken zelf, met een link naar de volledige tekst.

Hoe we dit hebben geteld

We doorzochten alle gepubliceerde Nederlandse uitspraken in onze databank van 933.084 zaken op passages over de billijke vergoeding. Een bedrag telt alleen mee als de rechter het aanwijsbaar toewijst: staat de eis van de werknemer dichter bij het bedrag dan het oordeel van de rechter, dan valt het af.

Die regel is er niet voor niets. Een arbeidsrechtelijke beschikking citeert het verzoekschrift vaak letterlijk, inclusief bedragen die nooit zijn toegekend. In een eerste versie klopte daardoor maar iets meer dan de helft van onze zaken; na de correctie was dat in een steekproef van tien er acht, met één misser en één grensgeval.

Peildatum: 16 augustus 2026. 1.559 uitspraken met een toegekende billijke vergoeding, uit een databank van 933.084 Nederlandse uitspraken die elke ochtend wordt bijgewerkt. Dit is een ondergrens: zaken waarin de rechter het bedrag anders formuleert dan ons patroon herkent, tellen niet mee.

Verder lezen