Hij had autisme, een Wajong-verleden en een baan waar hij trots op was. En hij had een hond. Toen zijn trainster hem op 24 juni 2025 vertelde dat de hond drie maanden bij haar zou blijven, ontplofte hij. Diezelfde dag lag zijn ontslag op de mat. De kantonrechter draaide dat nog terug — het gerechtshof deed het er vorige maand alsnog af.
De man werkte bij een beveiligingsbedrijf in het noorden van het land. Bij zijn indiensttreding had hij een Wajong-uitkering vanwege een autismespectrumstoornis. Halverwege 2024 kreeg hij een jonge hond toegewezen om te trainen voor beveiligingswerk.
Het examen dat hij daarvoor moest halen, haalde hij nooit. Als hondengeleider is hij dus geen dag ingezet. De trainingen gingen wel door, op het privéterrein van zijn leidinggevende.
De hond zorgde voor rust
Begin 2025 meldde hij zich ziek: problemen met sociaal functioneren, problemen met nachtdiensten. In overleg met de bedrijfsarts bleef hij een deel van zijn werk doen. De hondentrainingen hoorden daarbij.
Er staat een zin in de uitspraak die het hele verhaal draagt. Het bedrijf had de beslissing om de hond terug te halen uitgesteld, staat er, vanwege zijn ziekte én omdat de hond voor rust bij hem zorgde.
Ze wisten dus wat die hond voor hem betekende. En toen ging het volgens de trainster steeds slechter met het dier, en werd besloten hem drie maanden terug te nemen om hem zelf te verzorgen.
Wat er op 24 juni gebeurde
Ze vertelde het hem bij de training. Hij reageerde agressief, hief zijn vuist naar haar op — meerdere aanwezigen dachten dat hij haar naar de keel wilde grijpen. Een collega werkte hem tegen de grond. Daarna reed hij met een bedrijfsauto in op personen en richtte hij schade aan.
Er kwam politie aan te pas. De volgende dag lag er een ontslagbrief op staande voet.
Het was niet de eerste keer. In mei had hij een officiële waarschuwing gekregen nadat hij agressief werd omdat hij geen vrije dag kreeg — die dag viel vlak voor zijn examen.
Eerst won hij, toen verloor hij alsnog
De kantonrechter in Leeuwarden vond in oktober 2025 dat het ontslag geen stand hield. Zijn werkgever ging in hoger beroep.
Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden komt tot een ander oordeel, en de redenering daarvan is precies wat de meeste mensen niet weten over ontslag op staande voet.
Verwijtbaarheid is geen eis. Het hof zegt het letterlijk: voor een geldig ontslag op staande voet hoeft je gedrag jou niet verwijtbaar te zijn. De mate van verwijtbaarheid weegt wél mee, maar het is niet de vraag waar het op vastzit. De vraag is of van de werkgever nog gevraagd kan worden je in dienst te houden.
Het hof erkent dat hem minder te verwijten valt door zijn psychische gesteldheid. De bedrijfsarts had vastgesteld dat hij zijn emoties in conflictsituaties maar beperkt kan hanteren. Dat weegt mee — en het weegt niet zwaar genoeg. Bedreiging van collega’s is een dringende reden, ook als je er zelf weinig aan kunt doen.
Er speelde nog iets mee: de politie trok in oktober 2025 zijn beveiligingspas in. Zonder die toestemming mag hij dit werk sowieso niet doen. Tegen dat besluit heeft hij niets ondernomen, dus het staat vast.
Wat hij overhoudt
De arbeidsovereenkomst eindigt één dag na de uitspraak. Tot die dag liep het contract door, dus zijn loon moest worden doorbetaald — al merkt het hof droog op dat de werkgever daarvoor een verzuimverzekering had.
Eén ding krijgt hij wél: de transitievergoeding, berekend over zijn hele dienstverband. Dat verrast mensen vaak. Bij ontslag op staande voet vervalt die vergoeding namelijk alléén als je ernstig verwijtbaar hebt gehandeld — een zwaardere lat dan de dringende reden zelf. Het hof kwam aan die lat niet toe in zijn nadeel.
De wettelijke verhoging over het loon werd op nul gezet. En hij betaalt de proceskosten van het hoger beroep: € 851 aan verschotten en € 2.580 aan salaris advocaat.
Wat je hieruit kunt meenemen
- Een dringende reden is geen schuldvraag. “Ik kon er niets aan doen” is geen verweer dat een ontslag op staande voet tegenhoudt. Het weegt mee, meer niet.
- Ziekte beschermt je niet tegen ontslag op staande voet. Het opzegverbod bij ziekte geldt niet bij een dringende reden.
- Een eerdere waarschuwing telt zwaar. Het incident van mei maakte het incident van juni een stuk zwaarder.
- Transitievergoeding en dringende reden staan los van elkaar. Je kunt op staande voet worden ontslagen én recht houden op de vergoeding. Vraag er altijd om.
- Winnen bij de kantonrechter is niet het einde. Hoger beroep kan alles omdraaien, en de proceskosten komen dan bij jou terecht.
De zaak uit dit stuk
ECLI:NL:GHARL:2026:4996 — Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 30-07-2026
Arbeidsrecht. Ontslag op staande voet van beveiliger/hondengeleider na geweldsuitbarsting, volgend op bericht dat zijn hond zal worden ingenomen. Hof acht dringende reden aanwezig en bepaalt dat de arbeidsovereenkomst alsnog eindigt.
deels vernietigdtransitievergoeding toegewezen
Dit artikel is algemene informatie, geen juridisch advies. Ben je op staande voet ontslagen, dan heb je twee maanden om het aan te vechten — ga meteen naar een advocaat of het Juridisch Loket.
Wanneer zo’n ontslag standhoudt en wanneer niet, staat uitgelegd bij ontslag op staande voet.